Huwelijkszondag wil gehuwden bemoedigen

Het klooster van de Dienaressen van de heilige Geest in Steyl was bijna voorzien van een banier met daarop de tekst ‘volgeboekt’. Helaas niet omdat het klooster plotsklaps uitpuilde met nieuwe zusters. Gelukkig wel omdat de daar plaatsvindende Huwelijkszondag zoveel deelnemers trok op 10 februari dat de geboekte zaal ingewisseld moest worden voor de grootst beschikbare ruimte. Dat deed de organisatoren van het Initiatief Huwelijkszondag, het echtpaar Eduard en Anneke Starmans en de geestelijk leidsman van het Initiatief pastoor Martin Otto, natuurlijk deugd.

 

Als we hen treffen in de pastorie te Limbricht, standplaats van pastoor Otto, dan zitten ze nog helemaal in de flow. “De adrenaline giert nog altijd door mijn lichaam”, zegt Eduard Starmans. Een uitspraak die Anneke meer dan instemmend beaamt. “Je bent zo intensief bezig met de voorbereiding en met de uitvoering op de dag zelf, dat het best even kost om daar van los te komen. Ach, wat heet loskomen: wij genieten er gewoon nog ieder moment van na.” 

 

Voorzichtig begin...

Wanneer het ontstaan van het fenomeen Huwelijkszondag ter sprake komt, wordt op de eerste plaats pastoor Otto aangekeken. Want hij staat er mede aan het begin van. Na enige aarzeling zo blijkt. “Het is qua idee eigenlijk over komen waaien uit Amerika. Onze hulpbisschop mgr. De Jong kwam er mee in contact al wordt het daar gehouden in de vorm van een Marriage Week. Maar goed het idee om de waarde en het belang van het huwelijk geregeld in de schijnwerpers te zetten sprak hem zeer aan. Via het Centrum voor Huwelijk en Gezin maakte hij er werk van. Het begin was teleurstellend. De eerste Huwelijkszondag was in 2012 in Roermond. Het Centrum nodigde alle priesters van het bisdom Roermond uit om hiermee kennis te maken en het later zelf in de parochie op te zetten. De respons was nihil. Ik liet ook verstek gaan. Met gewoon de praktische gedachte op de achtergrond: welke gehuwden uit mijn parochie zouden deelnemen aan een verdiepende dag over het huwelijk. Op dat moment zou ik niemand hebben kunnen opnoemen en dan staat zo’n initiatief best wel ver van je af. Maar enige tijd later werden pastoor Kanke en ik er concreet benaderd om er werk van te maken. Mijn collega zag mogelijkheden vanuit zijn achterban en ik ging me meer richten op een dekenaal, regionaal niveau. Op die manier slaagden wij erin in 2013 de Huwelijkszondag van stapel te laten gaan. Een voorzichtig begin was er.”

 

Kartrekkers…

Ze zijn er later bij betrokken geraakt doch het echtpaar Starmans komt de eer toe, zegt pastoor Otto, dat ze de naamgevers zijn van het Initiatief Huwelijkszondag en aan het initiatief structuur hebben gegeven. “Zij zijn de grote kartrekkers”, zegt hij met overtuiging en dankbaarheid. 

“We namen in 2013 voor de eerste keer aan de dag deel ”, zegt Anneke Starmans. “Al langer zochten wij aansluiting bij een groep gelijkgestemden, gelijkgezinden en tot op zekere hoogte lotgenoten. Ons huwelijk is namelijk niet met kinderen gezegend en activiteiten mede voor die doelgroep zijn binnen de kerk dun gezaaid. We merkten dat er van alles en nog wat georganiseerd werd en wordt voor kinderen, jeugd, voor gezinnen met kinderen, wat op zich goed is, maar dat er eigenlijk niets specifiek is voor echtparen (met, maar ook zonder kinderen of waarvan kinderen al lang het huis uit zijn). Het sprak ons dus gewoon erg aan dat op Huwelijkszondag de nadruk ligt op het sacrament van het huwelijk en niet zo zeer op de gezinnen. Het deelnemen aan die dag was voor ons als de onderdompeling in een warm bad. Een zinvolle én gezellige dag waar je zoveel bagage kunt opdoen dat de verdere reis in het huwelijkse leven er door gesterkt kan worden. Maar goed: aan het slot van die eerste deelname deelden we onze aangename gevoelens en mooie ervaringen met pastoor Otto…”, “… en,” vult pastoor haar bijna interrumperend aan, “Ik dacht: hebbes! Ik was zelf ook enthousiast over de dag, zo van: het is geweldig dat we dit voor deze doelgroep kunnen doen. Dus speelde bij mij al tijdens die dag de gedachte hoofd hoe wij met het initiatief verder konden gaan. De ontmoeting met Anneke en Eduard kwam op dat moment als een geschenk uit de hemel. Het contact werd nadien voortgezet en ze bleken behalve hun enthousiasme ook de capaciteiten te hebben om het Initiatief mee te leiden en organiserend richting te geven.”

 

Spectaculair…

En een dergelijke Huwelijkszondag organiseren, dat kost wat. Vooral tijd. Daarbij is het belangrijk zo veel als mogelijk bekendheid te genereren voor het Initiatief. Eduard Starmans zegt dat in deze gelukkig een heel goed contact bestaat met het Centrum voor Huwelijk en Gezin van het bisdom. “Huwelijkszondag is een eigen initiatief maar ondergeschoven bij of gelieerd aan – het is maar net hoe je het wilt noemen – bij het CHG. Daardoor kunnen we een beetje meeliften op de PR van het bisdom. En kunnen we proberen bekendheid te krijgen via de website van het bisdom, of Clavis, of de Parochiebladenservice. Maar wij laten ook posters en flyers maken om onze boodschap uit te dragen. Met dat promotiemateriaal gaan we de dekenaten af. En schrijven we onder andere tientallen parochies aan in de hoop dat zij bijvoorbeeld de flyers toegankelijk in de parochiekerken leggen en op hun website vermelden. Natuurlijk worden ook eerdere deelnemers aan Huwelijkszondag opnieuw uitgenodigd om aan deze dag deel te nemen. We hebben nog niet onderzocht wat het beste werkt, hoe mensen ons initiatief op het spoor komen. Maar dat het werkt, blijkt wel uit de aantallen: bij de eerste Huwelijkszondag  in 2013  waren er zo’n 7 á 8 echtparen die deelnamen, bij de laatste waren er 35 echtparen en waren we alles en iedereen opgeteld met z’n honderd-en-tienen. Een toch wel mooie stijging. Dit is bemoedigend in een tijd dat huwelijk en gezin - en zeker als daar kerkelijk voor staat - behoorlijk onder druk staat. Van wat eens de hoeksteen van de samenleving genoemd werd en door velen ook als zodanig werd ervaren, is het fundament meer en meer aangetast. Om dan bouwsteentjes te kunnen zijn die het fundament weer enig houvast, enige hechting proberen te geven, dat zien wij toch als een wezenlijke opdracht. Om te laten zien dat het kerkelijk huwelijk meer is dan een verbond tussen twee mensen, maar dat er Een mee in het huwelijksbootje stapt die er toch echt het fundament aan kan geven: Jezus Christus. Als we Hem - naast de trouw aan elkaar - tenminste ook trouw blijven. “

 

Ruggensteun…

Om dat goed te kunnen doen helpt het als mensen zich ertoe aanzetten om het huwelijk bewust als een sacrament te beleven. Op eigen kracht is dat niet altijd makkelijk. Daar wil Huwelijkszondag een bijdrage aan leveren, zegt pastoor Otto. “Tijdens de dag wordt het sacrament van het huwelijk uitgediept. Via lezingen, een inleiding, de viering van de heilige Mis, door het hernieuwen van de trouwbeloften. Vooral bij de hernieuwing van de trouwbeloften ervaar je hoe het echtparen raakt. Dat ze opnieuw bewust hun trouw uitspreken en elkaars uniekheid van wezen en karakter aanvaarden; dat ontroert de mensen zelf en is ook ontroerend. Of ze nu pas getrouwd zijn of zoals dat ook aanwezige echtpaar dat elkaar 57 jaar geleden het jawoord had gegeven… Een leuk weetje overigens: opgeteld hadden de aanwezige echtparen bijna 1000 huwelijksjaren op hun conto staan… Maar goed, met een dergelijke dag geef je de echtparen een steun in de rug, weten ze zich voor de komende tijd gesterkt en dat hebben ze nodig omdat er zoveel aan geloof en kerkbetrokkenheid wegvalt. Dan toch bewust ja zeggen tegen het kerkelijk huwelijk, dat doet de echtparen en de aanwezige priesters toch wel wat… Maar ook gewoon menselijk gezien is het voor echtparen belangrijk om te zien dat ze niet alleen in hun opvattingen en streven staan, dat ze geen uitzondering zijn; voor de ouderen is het ook belangrijk om jonge echtelieden te zien die bewust uit dit sacrament willen leven. Dat geeft een mooie wisselwerking.” 

 

Zaak van lange(re) adem…

Kinderen zijn die dag welkom en volgen deze dag een eigen programma, maar bewust staan deze dag de echtgenoten op de voorgrond. “Daarmee geef je de echtparen, ”geeft Anneke Starmans de reden kort weer, “de ruimte om echt bewust met elkaar, met de eigen relatie bezig te zijn. Het maakt ook duidelijk dat de dag echt bedoeld is voor gehuwde mensen en dat maakt de komst van echtparen zonder kinderen ook gemakkelijker.”

 

Huwelijkszondag vindt ongeveer eens in de twee jaar plaats. De vraag of de dag het niet verdient om frequenter te worden gehouden, wordt instemmend beantwoord. “Maar dat zou op dit moment niet reëel zijn,” zegt pastoor Otto met spijt in zijn stem. “Het draagvlak is daarvoor nu te gering. Ziet u, Anneke en Eduard nemen de bulk van voorbereiding en promotie op zich. Daar zijn ze met een stijgende intensiteit maanden - doorheen het hele bisdom - mee bezig. Dat doen ze ook nog naast hun dagelijkse werk. Natuurlijk zou het goed zijn als de bekendheid van Huwelijkszondag groter zou worden. Maar dat is eerder een zaak van de lange(re) adem.” 

Het Initiatief Huwelijkszondag wil naast het CHG ook allen bedanken die met gebed of anderszins deze activiteit hebben ondersteund. Het Initiatief Huwelijkszondag hoopt in 2021 dan ook weer veel echtparen te mogen bereiken en hun een hart onder de riem te kunnen steken met een nieuwe Huwelijkszondag. 

     
     
     
     
     
Susteren-Echt